SZO Zutphen wint IJssel- & Berkeltoernooi!

Afgelopen zaterdag 18 juni werd de groep Zutphen de welverdiende winnaar van ons eigen COVS IJssel- & Berkeltoornooi in Voorst. Het toernooi was net als voorgaande jaren weer prefect georganiseerd door Gertie Brouwer met zijn secondanten. De weersvoorspellingen waren niet zo best maar achteraf viel het allemaal hard mee. We hadden deze keer geen spelerstekort, we mochten zelfs spreken van een erg brede selectie. Het was altijd weer een puzzel om samen met Frits Heimensen een topteam op papier te zetten en toch iedereen voldoende te laten spelen.

We staken om 10.15 uur de loef af tegen onze naamgenoot uit Zwolle. Balbezit was wel 80% maar de bal moet wel eerst in het netje. Tim scoorde uit een hoekschop nadat de doelman van Zwolle mistastte. Ik denk dat Prem 3 ballen gehad heeft maar het bleef slechts bij een magere 1-0.

Daarna was het combinatieteam Doetinchem/Arnhem aan de beurt. Na een fraaie steekpass op Sietse wist de doelman redding te brengen. Een hoekschop van Bas wordt door Thomas volley ingeschoten en hierop gehad de Zwolse sluitpost deze keer geen antwoord. Sietse had een goede kans over links maar vond een doelman op zijn weg. Door een fraai zondagsschot wist Doetinchem er 1-1 van te maken; Gerrit kansloos! Toen werd het toch nog even billenknijpen! Geklungel in de Doetinchemse defensie werd afgestraft door Sietse. Hij had ook de 3-1 op zijn schoen, in een 4 tegen 1 situatie werd de score helaas niet verder uitgebreid. Toch al punten in de pocket! Helaas moest Hidayet geblesseerd afhaken.

Schietfestijn tegen Hengelo: Voorzet Ross door 3 mensen gemist. Schot Leon geblokt. Schot Martijn gestopt. Scrimmage op de lijn met diverse killers in de buurt; bal weggewerkt. Mooie pass Michel; helaas geen score van Ros. Toch maakte Ros de bevrijdend 1-0 na een schot op de lat die bij hem op de schoen belandde.

Het eerste doelpunt tegen Almelo kwam uit een strafschop van Ros nadat Thomas op onreglementaire wijze ten val was gebracht. Na een actie van Leon komt de bal voor de voeten van Martijn die er 2-0 van maakt. Een speler van Almelo ontvangt geel omdat hij op demonstratieve wijze telt hoe lang de doelman de bal in de hand heeft. Tim en een andere Almelose speler krijgen ook nog geel na een actie en een reactie.

Tegen Enschede liepen we de eerste averij op. Foute passes in overvloed. Bij 2 gevaarlijke situaties voor ons doel brengt Joost redding ten koste van een hoekschop. Helaas weet Leon na een uitval op rechts Martijn niet te bereiken en moeten we deze keer met 1 punt genoegen nemen.

Apeldoorn had nog maar 3 punten en derhalve lag onderschatting op de loer. Toch kwamen we al snel op 1-0 door Leon na een mooie aanval over rechts. Even later schiet Ross op de lat. Leon maakt er 2-0 van door een lage schuiver in de hoek. Het wordt 2-1 nadat een door Gerrit gestopt schot alsnog wordt ingeschoten. Een mooie actie van Thomas wordt vanaf 18 meter fraai afgerond door Robbert die de bal over de doelman in de verste hoek deponeert. Uitslag 3-1.

De voorlaatste wedstrijd was tegen Deventer. Er werd even een tandje bijgezet, toch zijn we weer niet in de problemen gekomen. Ross scoort met en fraai afstandsschot. Hetzelfde doet Michel na een voorzet van Roland. Een foute terugspeelbal aan onze zijde wordt door Deventer niet afgestraft. Een mooie Deventeromhaal vliegt 2 meter over het doel van Prem. Na deze overwinning wisten we ons al kampioen van het toernooi!

De laatste wedstrijd speelden we tegen NO Twente. Roland ging zich ook maar eens met de aanval bemoeien, zijn schot spatte op de lat uiteen. Een voorzet van Leon dwarrelde bijna in het Twentse doel . Een vrije trap van NOT werd door een snelle reactie van Gerrit gepareerd. Een drop-shot voorzet van Roland wordt op wonderbaarlijke wijze door Michel over gekopt.

Doordat NO Twente niet van ons wist te winnen, belandde Deventer op de 2^e plaats. Daardoor gaan we dus met Deventer begin juni volgend jaar, naar de NK in Maastricht. We kunnen terugkijken op een bijzonder sportief en gezellig IJssel- & Berkeltoernooi 2011. Onze verzorger Roel Mellenbergh hoefde gelukkig voor ons team weinig in actie te komen. Roel bedankt voor je aanwezigheid en inzet deze zaterdag!

Na afloop met elkaar nog een paar drankjes genuttigd en aanvoerder Martijn Vos mocht de winnaarsbeker en de wisselbeker in ontvangst nemen. Organisatie bedankt!

Gemeenteraad akkoord met collegevoorstel herbouw Fluithuus

Dinsdagavond 14 juni is de gemeenteraad van Zutphen tijdens de raadsvergadering unaniem akkoord gegaan met het collegevoorstel voor de herbouw van het Fluithuus.

Concreet betekent dit dat de gemeente Zutphen het door de SZO gevraagde geld ter beschikking stelt. Verder zullen de opstallen na de herbouw worden overgedragen aan de SZO. Ook de kosten voor de overdracht / ten naamstelling zullen voor rekening van de Gemeente Zutphen komen.

Dit is een grote stap voor de gebruikers van het sportveld Damlaan in het algemeen en de SZO in het bijzonder. Uiteraard zal de gemeente Lochem nog de vergunning moeten verstrekken, wat betreft deze procedure hopen wij de komende weken duidelijkheid te krijgen.

Column met een knipoog

De Scheidsrechtersvereniging Groningen en Omstreken is benieuwd, las ik op deze site, over welke kwaliteiten een goede scheidsrechter volgens de gemiddelde voetballiefhebber zou moeten beschikken. Op het gevaar af dat collega-columnisten hier eveneens op los gaan – het is een inkoppertje - ga ik een poging doen. De COVS geeft in het bericht (zie ook: www.covsgroningen.nl ) al wat voorzetjes: ‘Is dat een goede conditie en uitmuntende spelregelkennis? Of gaat het vooral om durf en lef tonen? Communicatieve vaardigheden misschien?’

Een goede conditie is inderdaad een vereiste, al is het om een andere reden dan de COVS veronderstelt. Uithoudigingsvermogen heb je niet nodig om negentig minuten lang de diagonaal te lopen, maar om de zaterdagmiddag zonder kleerscheuren door te komen. Na een volledige wedstrijd dient de arbiter voldoende Ausdauer over te hebben om een woedende menigte provincialen een half uur voor te blijven. Meer hoeft ook niet, want na een kwartier is de lol er af en wil iedereen aan het bier. Startsnelheid is zo mogelijk nog belangrijker. Als de gemoederen verhit worden moet je snel wegwezen, zie ook de laatste zin van dit stukje. Dat is niet zo moeilijk, aangezien de meeste noorderlingen op klompen lopen, maar je moet het verschil wel kunnen maken.

Uitmuntende spelregelkennis? Mwoah.

Er is nauwelijks een voetballer die ze kent, dus waarom moet een scheidsrechter dat wel? Bij elk fluitsignaal volgt toch commentaar, al fluit je volgens het boekje. Kennis van de psyche van de gemiddelde amateurvoetballer is veel praktischer. Het is voor een fluitist van levensbelang om te weten dat elke speler denkt dat ie Messi is en er niet vanuit gaat dat hij fouten maakt. Op het moment dat een voetballer met twee benen op kniehoogte inkomt is dat ‘gewoon een mannelijk duel’, gleed hij uit of werd duidelijk de bal gespeeld. De voetballer vindt daarentegen dat de tegenstander voortdurend over de schreef gaat. Zodra iemand op dertig meter nog maar denkt aan een poging een vinger naar hem te wijzen wordt gezeurd om een gele of rode kaart. Duim en wijsvinger omhooghouden alsof je een rechthoekig stuk karton vasthoudt is een vast onderdeel in het arsenaal ‘Vervelende gebaren’ van de moderne voetballer. Daarbij moet de scheids weten dat er twee manieren van interpretatie zijn. Als een tegenstander het doet is dat ‘matennaaierij’, als het een medespeler betreft heet het ‘professioneel’.

Een andere eigenschap van de amateurvoetballer is dat hij bij elk fluitsignaal denkt dat het in zijn voordeel is. Al peert hij de bal met honderd kilometer per uur over de zijlijn, er is altijd wel iemand die het projectiel met de haren van zijn onderarm, die blijkbaar drie meter lang zijn, heeft aangeraakt.

Die zienswijze wordt doorgaans met veel theater kenbaar gemaakt, want in elke amateurvoetballer schuilt een Pierre Bokma. Met de handen naar het hoofd grijpen, iets weggooien met een woest gebaar, à la Filippo Inzaghi de schouders ophalen (‘Ik?’), met duim en wijsvinger een financiële transactie visualiseren, schuimbekkend voor scheids, grens of tegenstander gaan staan, met de armen stijf langs het lichaam en zodra de zestien meter-lijn is gepasseerd bij het minste of geringste ter aarde storten zodat omstanders het idee hebben dat je door een squadron Tornado’s van de Royal Air Force bent neergemaaid.

Naast een enorm psychogolisch inzicht is de voornaamste kwaliteit van een goede scheidsrechter echter dat hij volstrekt doof is. Er is geen enkele reden om goed te kunnen horen. In de bestuurskamer vooraf hoor je louter gezanik, of verkapte pogingen tot intimidatie dan wel vleierij, gedurende de wedstrijd klinkt negentig minuten geschreeuw op elke beslissing en na afloop worden er alleen vragen gesteld die beginnen met ‘Godverdomme man, waarom…’.

Het is zelfs aan te bevelen blind te zijn. Het spel is nooit om aan te zien, natrappen gebeurt toch achter je rug, ellebogen in luchtduels zijn met het blote oog niet waar te nemen, evenals de twintig keer ‘randje buitenspel’ per wedstrijd. Daarvoor moeten de ogen even goed zijn als de radars van eerdergenoemde Tornado’s. Aangezien de maandagkranten en sites nog niet in braille verschijnen, blijft de blinde arbiter het gezeur van de altijd kritische journalist, die ook nog even een duit in het zakje doet, bespaard. Daarbij gaan voetballers en trainers er sowieso vanuit dat de scheidsrechter blind is: ‘Hé, waar is je hond?’

Bij het volledig ontbreken van het audiovisueel vermogen merkt de scheidsrechter bovendien niks van dodelijke blikken en pijnlijke stiltes als hij na afloop de kantine binnenstapt. Communicatieve vaardigheden, zoals de COVS oppert, zijn aldus overbodig. Er is niemand die luistert.

Durf en lef?

Volgens mij is dat hetzelfde, maar ook in dit geval: anders dan de COVS bedoelt. Moed is vooral nodig om thuis te vertellen dat je scheidsrechter wilt worden.

‘Wat?’
‘Er is een enorm tekort. Ik wil toch wel iets in de voetballerij blijven doen. Ik ben helemaal gek van het spelletje.’
‘Kun je geen trainer worden?’
‘Dan heb je elke week gezeik van wisselspelers.’
‘Als scheids heb je elke week gezeik van iedereen.’
‘Ik heb een soort natuurlijk overwicht. Dat zeiden ze op de kennismakingsbijeenkomst.’
‘Dat zeiden ze écht?’
‘Ja.’
‘Man, laat je niks wijs maken.’
‘Wat moet ik dan?’
‘Met mij zaterdags naar de Meubelboulevard.’

Wat de scheidsrechter tot slot nodig heeft is een snelle auto: Ferrari 458 Italia, Lamborghini Diablo, Bugatti Veyron. 0 tot 100 in drie seconden, dat werk. In geval van Opel Astra moet zijn vrouw een kwartier voor het einde de motor starten.

Herman Sandman

Rogier Honig junior scheidsrechter betaald voetbal

Dinsdag 22 maart heeft ons lid, Rogier Honig, tijdens een functioneringsgesprek met de vertegenwoordigers van de KNVB, het fantastische nieuws gekregen dat hij door zijn goede prestaties in de Masterclass, is gepromoveerd tot ‘junior scheidsrechter betaald voetbal’

Met ingang van dit lopende seizoen was Rogier geplaatst in de masterclass en al binnen een jaar maakt hij de volgende stap in zijn nog jonge carrière. De KNVB heeft Rogier een driejarig contract aangeboden.

Een grandioze prestatie en zeker een felicitatie waard.

Voor de SZO is het geweldig om zo’n uithangbord te hebben. Met name voor onze nieuwe jonge leden is deze promotie een geweldige stimulans en een extra motivatie in de ontwikkeling van hun mooie hobby.

Maar ook voor de leden die al langer actief zijn of de mensen die reeds gestopt zijn maar de SZO nog een warm hart toe dragen, is het fantastisch om te zien dat onze relatief kleine vereniging zo’n topper in haar midden heeft.

Wij wensen Rogier naast veel succes, vooral heel veel plezier op dit zeer hoge niveau.

Namens het bestuur van de SZO

Gerrit Pas

Winteractiviteit SZO bij Camping De Goldberg

Op zaterdag 5 februari j.l. organiseerde de familie Brouwer de winteractiviteit voor de SZO. Na een geslaagde avond, vorig jaar op Camping De Goldberg, werd ook dit jaar voor deze ideale locatie gekozen om de winteractiviteit te houden. Om 8 uur was de aftrap voor een gezellig avond.

Er werd begonnen met levend ganzenbord. De groep van 25 werd verdeeld in vier groepen. De groepen waren als volgt verdeeld.

Groep 1: Gertie Brouwer, Tinus Tabor, Peter Rudolph, Marco Arnoldus, Frans Eissink, Annette Wichers en Annie Schoenmaker.

Groep 2: Michel Nijdeken, Riek Zorg, Dinand Wichers, Andre Scheltes, Hennie Zwolle en Lida Rudolph.

Groep 3: Joost Vennink, Joop Breukink, Hans Zwolle, bingoking Piet Zorg, Hennie Arnoldus

en Wilma Versteege.

Groep 4: Hannie Brouwer, Dolf Versteege, Jan Schoenmaker, Riek Tabor, Marietje Breukink en Jolande Scheltes.

Om de beurt moesten de groepen naar voren komen, dobbelen en een bijbehorende vraag beantwoorden. Bij een correct antwoord mochten de teams blijven staan. Was het antwoord fout, dan moest de gans weer terug naar de vorige plaats.

In verschillende vormen werd bovenstaande opdracht uitgevoerd. Al snel nam team 4 een voorsprong. Ze wisten al snel precies op plaats 63 te komen en hadden het parcours daardoor al eenmaal afgelegd. Deze snel opgebouwde voorsprong bleek voor de overige teams niet meer in te halen. De vierde groep bleek uiteindelijk de winnaar van het levend ganzenbord. Zij ontvingen daarvoor een 1/5e staatslot.

De avond werd afgesloten met een bingoronde. Vele prijzen werden over de toonbank gesmeten en ieder kon met een volle kofferbak huiswaarts vertrekken. Marietje Breukink ontving de hoofdprijs van de bingo, een kaasplank gesponsord door Harry Eekhuis uit Voorst.

Dank voor deze avond gaat in het bijzonder uit naar de organisatie, de familie Brouwer. Ook een dank voor het personeel van Camping De Goldberg en voor de organisatie van het levend ganzenbord.

Zutphen eindigt zesde tijdens Jan Visser Bokkaal

In de jaarlijkse Jan Visser Bokkaal moest de SZO een beroep doen op twee ervaren oude rotten: Gerrit Pas en Gertie Brouwer. Joost Vennink en Roland Kok konden niet vanwege werkzaamheden en Martijn Vos was op wintersport. Michel Nijdeken was de laatste aanvulling in het spelregelteam. Tinus Tabor was de ervaren coach, die het team aanmoedigde.

De Jan Visser Bokkaal was maandag 7 februari j.l. en werd, zoals elk jaar, georganiseerd door de SAO Apeldoorn. Er waren vier categorieën vragen. De eerste ronde waren multipetoice vragen. Elke deelnemer kreeg twee maal vijf vragen, waarop zij gelijktijdig met de overige zes deelnemers het bord met het juiste antwoord op moesten steken.

Daarna volgden tien schriftelijke vragen. Vijf van deze vragen waren multipetoice en vijf vragen bestonden moest de kandidaat zelf aankruisen welke disciplinaire straf er op de genoemde overtreding stond, welke spelhervatting en op welke plaats de spelhervatting moet plaatsvinden.

Na de pauze volgden er nog twee ronden. Eerste de mondelinge ronde, waarin de SZO het liet liggen. Als afsluiting was er nog een ronde van vragen met tien keuzemogelijkheden.

De SZO eindigde op een zesde plaats, met twee punten meer dan Zwolle. De rode lantaarn behaalde 253 punten, de SZO Zutphen 255. De eerste plaats was voor Deventer, met maarliefst 326 punten. In dat team zat ook de beste spelregelkenner van de avond. In totaal kon men 116 punten per persoon halen. Sjoerd Nanninga van de SDO, behaalde er 115.

Gerrit Pas was de beste SZO’er. Hij behaalde 93 punten, en had, mits hij zijn mondelinge vraag correct had beantwoord, 109 punten kunnen behalen. Gertie Brouwer behaalde 86 punten. Michel Nijdeken kreeg er 76.

Al met al een geslaagde en leerzame avond. Dank gaat uit naar de organisatie van de Jan Visser Bokkaal, de SAO, de juryleden en de deelnemers. Ook een dank aan Marco Arnoldus, die namens de SZO in de jury zat.

Ode aan de scheids

Ik bewonder de mannen,

de mannen in het zwart.

Zij die elke week weer

keer op keer

door weer en wind

gaan voor mij

(simpele) voetballer

op pad.

Voetbal lijkt zo eenvoudig:

22 man op een kluitje.

Lekker in de zon

maar ook in een buitje,

genieten voetballers

van hun wekelijkse

sportieve uitje.

Toch…

kunnen zij niet zonder

de man in het zwart,

die hanteert het fluitje.

Spelers en trainers,

veelal goed gebekt,

flappen er van alles uit

en tonen maar al te vaak

geen enkele vorm van respect

als de scheids

blaast op zijn fluit.

Verwensingen

en scheldwoorden

zijn veelal zijn deel,

als hij een speler

toont een kaart:

rood of geel.

Onderdanen

van Koning Voetbal:

zie toch eens in

dat al dat verbale geweld

heeft geen enkele zin.

Het voedt alleen

toenemende agressie

en daarop

is niemand gesteld.

In de spelregels staat

heel duidelijk, onbetwist:

het is de scheids

(en niet de speler)

die beslist.

Voetballers:

toon je immer

van de sportieve kant,

elke keer weer…

want

dat alleen

schept een echte

hechte band.

Roep

in plaats van hondenlul,

teringlijer, of andere

denigrerende flauwekul,

“Hé scheids,

mijnheer,

ik vind je een toffe peer…”

Een klein beetje

meer respect

en waardering

is niet meer dan terecht.

Echt:

want ook de man in het zwart

is een mens,

(een heuse medespeler)

met een voetbalhart…

Voorzitter S.V. Loil
T. Bolder
(Receptie 75 jaar SDO Doetichem)

Halve finale spelregelwedstrijd COVS Oost

Op vrijdag 19 november 2010 was het weer zover een erg jonge SZO ploeg (onze totale gemiddelde leeftijd was 10-15 jonger als de tegenstanders) deden mee aan de jaarlijkse spelregel wedstrijden van COVS oost i dit geval de halve finale, de andere halve finale werd gehouden in Zwolle.

Men begon met Quiz vragen waarin de deelnemers een cijfer dienden te noemen tussen de 1- 60, elke speler kwam 3 x aan de beurt en de SZO slaagden erin om 12 van de 15 vragen goed te beantwoorden.
Hierna volgde de schriftelijke ronde zoals we die kennen van de jaarlijkse spelregeltoets bij de COVS in Deventer – Doetinchem.
Hierin scoorden we niet al te best het is en blijft een kwestie van rustig lezen en goed nadenken voordat je de juiste keuze maakt. Jongens voor de volgende keer even een paar uurtjes apart en stampen als bij schoolrepetities.
De laatste ronde was wederom een goede ronde van de SZO.
De einduitslag luidt als volgt:

1. Apeldoorn 1
2. Doetinchem
3. Apeldoorn 2
4. Winterswijk
5. Zutphen.

Deelnemer met hoogste persoonlijke score Reint van Werven Apeldoorn 1.

Deelnemers SZO Zutphen: Roland Kok, Joost Vennink en Martijn Kuiper bijgestaan door coach Tinus Tabor.

En woord van dank gaat uit naar COVS – Vragensteller Rinus van Amersfoort – Jury met o.a. SZO leden Jan Brunshorst en secretais Dolf Versteege, webmaster Nick Pas, z.v.v. A Z C en alle overige personen

Die hebben geholpen aan het welslagen van deze avond.

Afsluiting SZO bij familie Breukink.

Of het nou de zevende, achtste of negende keer was dat de SZO de jaarlijkse afsluiting van het seizoen bij de familie Breukink hield, weten we niet maar, daarover zijn we nog steeds in discussie. Waarschijnlijk is het de negende keer. In ieder geval zijn er nog veel jaren te gaan, want Joop en Marietje Breukink hebben toegezegd dat de afsluiting van de scheidsrechtersvereniging 25 keer bij hun boerderij in Brummen gehouden mag worden. Iets waar wij ze zeer dankbaar voor zijn. De scheidsrechters van de SZO hebben een mooi seizoen meegemaakt met mooie wedstrijden en resultaten. We zijn trots op Rogier Honig, die dit seizoen is gepromoveerd naar de Masterclass betaald voetbal. Gertie Brouwer heeft een jaar mee mogen draaien in de Hoofdklasse, maar degradeert helaas naar groep 2 op de zondag. De andere scheidsrechters hebben zich allen gehandhaafd in hun groep. Op 4 juli j.l. was de afsluiting van dit mooie fluitseizoen. Een mooie zondagmiddag die georganiseerd werd door Hannie, Gertie, Marietje en Joop. De dresscode was Oranje. Twee dagen eerder had ons Nederlands elftal gewonnen van Brazilië, waardoor wij nog steeds deelnemer waren van het WK. Daarom waren de meeste ook in het oranje aanwezig. De meeste dan, want sommige aanwezigen hadden zich, denk ik, al neergelegd bij de uitschakeling tegen de gele kanaries. De middag werd gestart met het oer-Hollandse spel boerengolf. Het weiland van de familie Breukink was de perfecte locatie om dit spel te spelen. De groep van Joop Breukink, Toos Mellenbergh, Nick Pas en Ria Tijssen nam het op tegen Liesbeth Heppen, Tinus Tabor, Dinand Wichers en Lyda Rudolph. Eerste genoemde groep won deze onderlinge strijd met 69-72. Echter, betekende dat wel een een-na-laatste plaats. De groep van Liesbeth Heppen werd laatste. Marietje Breukink, Dolf Versteege, Hennie Arnoldus en Peter Rudolph, namen het met het boerengolf op tegen Hannie Brouwer, Jolante Scheltes, Michel Nijdeken en Gerrit Pas. Deze strijd eindigde gelijk. Beide groepen deden er 56 slagen over om de eindstreep te bereiken. 56 slagen deed ook de groep van Jan Heppen, Roel Mellenbergh, Marco Arnoldus en Gerda Verwij erover. Daarmee wonnen ze de onderlinge strijd tegen Gertie Brouwer, Wilma Versteege, Annet Borgman, Andre Scheltes en Jan Tijssen, maar eindigde ze in het eindklassement op een gedeelde eerste plaats. De beslissing moest komen uit het tepelvoeringgooien. Met rubberen uiermelkers moest de bal van een paal worden afgegooid. Toos Mellenbergh slaagde er als eerste en enige in, twee keer de ballen van de paal af te gooien. Echter, zat zij niet in een kampioensgroep dus waren dit geen beslissende worpen. Doordat de groep van Jan Heppen in totaal twee keer de bal raakte won het, het spel. De groep van Marietje Breukink werd tweede, en Hannie Brouwers groep eindigde op een derde plaats.
Na het tepelvoeringgooien werd en een spel gedaan met dubbelfietsen. Op één fiets, moesten twee deelnemers een ring prikken, die hing aan een touwtje. Dat zorgde voor hilarische momenten. De twee beste fietsers waren Toos Mellenbergh en Jan Tijssen. In een recordtijd van 45.04 seconden prikten beide de ring van het touwtje. Hennie Arnoldus en Michel Nijdeken werden tweede met een tijd van 52.09 seconde en Joop Breukink en Liesbeth Heppen eindigde met 53.53 seconden op een derde plaats. Het laatste spel dat werd gespeeld was het welbekende spel: petje-op-petje-af. Gertie Brouwer stelde als een echte Wilfred de Jong de vragen, die niet alleen over voetbal gingen. De vragen varieerden in allerlei categorieën en leverden soms grote vraagtekens op bij de aanwezigen. Ter afsluiting was er nog een heerlijke barbecue. Het seizoen is nu definitief ten einde, maar zal snel weer starten. Op 3 augustus staan de eerste oefenwedstrijden al weer op het programma en 17 augustus is de eerste training. Voor nu nog even, een fijne vakantie. En veel succes met de voorbereiding op hopelijk weer zo’n mooi seizoen.

Michel Nijdeken

IJssel- en Berkeltoernooi 2010.

Dit jaar alweer werd voor de 40ste maal bovenstaand toernooi georganiseerd door de SZO. Na in voorgaande jaren uitstapjes te hebben gemaakt naar de velden van o.a. Sp. Lochem, Vorden, AZC en Zutphania werd er dit jaar wederom gestreden op de velden van de v.v.Voorst.

Dit jaar hadden zich maar liefst 11 teams ingeschreven. De loting gedaan door COVS district Oost voorzitter Gerhard Langenkamp bracht de volgende teams bij elkaar:

Poule A:

Nijverdal – Hengelo – Almelo – Arnhem – Zutphen en Zwolle

Poule B:

N.O. Twente – Doetinchem – Deventer – Nijmegen – Enschede

Om alle teams zoveel mogelijk te laten voetballen speelde elk team voor de lunch 4 wedstrijden en speelden na de lunch de teams om de eerste tot en met de elfde plaats.

Na de aftrap van de eerste serie wedstrijden die om 09.30 begonnen werd er met een sportieve beleving gevochten om de poule wedstrijden met een zo goed mogelijk resultaat te eindigen om na de middag te kunnen spelen om de hoogste plaatsen.

De poule wedstrijden brachten de volgende eindstanden tot stand:

Poule A;

1. Almelo

2. Nijverdal

3. Zutphen

4. Arnhem

5. Zwolle

6. Hengelo

Poule B :

1. Deventer

2. Enschede

3. N.O. Twente

4. Nijmegen

5. Doetinchem

Hierna konden alle spelers – leiders – officials –arbiters - assistenten en organisatoren genieten van de door Liesbeth Heppen en ondersteunende dames gereed gemaakte lunch.

Dames het was weer geweldig onze dank daarvoor.

In de verliezers poule speelden Zwolle, Hengelo en Doetinchem een leuke onderlinge competitie die de volgende eindstand opleverde:

9. Doetinchem

10. Hengelo

11. Zwolle

De nummers 1 tot en met 4 per poule speelden kruiswedstrijden om te komen tot de uiteindelijke grote en kleine finale. Er werd pittig maar ook wel sportief gestreden en de arbiters met hun assistenten waren dan ook grotendeels tevreden over de geleverde strijd.

Enkele wedstrijden dienden beslist te worden door strafschoppen hetgeen aantoont dat de verschillen uiterst klein waren en beslist kunnen worden door kleine fouten.

De strijd om de 5e tot en met 8e plaats bracht de volgende stand met zich mee:

5.Zutphen 1-0 winst op Arnhem

6. Arnhem

7. N.O. Twente 1-0 winst op Nijmegen

8. Nijmegen

De grote en kleine finale bracht enkele bekende teams bij elkaar o.a. Deventer en Nijverdal zijn bekende teams als het gaat om de prijzen.

De bronzen plak was voor Deventer die provincie genoot Enschede met een 2-0 nederlaag huiswaarts stuurde.

De grote strijd om het goud en zilver tussen de buurt verenigingen Nijverdal en Almelo bracht de oranje hemden (Nijverdal) een verdiende 2-0 overwinning, gefeliciteerd mannen.

De prijsuitreiking werd zoals te doen gebruikelijk gedaan door Gerhard Langenkamp die met veel Plezier zich ontfermde over de bekers en voor alle teams een goed woord over had. De fairplay cup werd gewonnen door Hengelo met een minimale voorsprong op de organiserende SZO.

Een woord van dank werd uiteraard door voorzitter Gerrit Pas uitgebracht aan alle vrijwilligers, arbiters, assistenten en overige behulpzame personen en de Fa. Teamsport die met een kraam met geweldige aanbiedingen menig scheidsrechter wist te voorzien van een mooi tenue.

Een speciaal woord van dank was er voor arbiter Jan Floors uit Neede die door de SZO extra in het zonnetje werd gezet omdat hij dit jaar zijn jubileum vierde door voor de 40 ste maal te fluiten op het IJssel – en Berkeltournooi, hulde Jan geweldig.

De organisatie sluit zich aan bij de woorden van Gerrit Pas en wil ook haar dank uitspreken voor de uitstekend verlopen verloting waarvoor Gerrit zich erg druk heeft gemaakt.

Tot volgend jaar zullen we maar zeggen.

Organisatie

Jan Heppen en Gertie Brouwer

IJssel- & Berkeltoernooi 2010.

Vanzelfsprekend mocht de SZO niet ontbreken op het 40^e IJ&B toernooi.

Een goede week van tevoren hadden we nog 15 mensen op papier staan maar helaas hadden we de ochtend van het toernooi maar 11 voetballers. Gelukkig kwam de licht geblesseerde Prem ook nog kijken en werd hij toch nog als extra voetballer ingelijfd.

De eerste wedstrijd speelden we tegen Zwolle en deze wedstrijd wonnen we met 2-0.

Helaas is er een papier met aantekeningen verloren gegaan, waardoor de doelpuntenmakers anoniem blijven.

Daarna was Hengelo aan de beurt. Na enkele kansen van onze zijde, moesten we na een slippertje in onze achterste gelederen het eerste tegendoelpunt toestaan en stonden we met 1-0 achter. Coen maakte op fraaie wijze 1-1. Daarvoor had hij ook al een keer op de paal geschoten. Helaas ging een zeer goede kans van Marchel naast het doel.

Nijverdal was in de volgende wedstrijd een maatje te groot voor ons. Coen miste het doel op enkele meters en Marco redde een inzet van Nijverdal uit een hoekschop van de lijn (of kreeg hij toevallig de bal tegen het hoofd). Nadat de bril weer in de juiste vorm terug was gedrukt,

speelde Marco onverdroten verder. We verloren de wedstrijd met 4-0, veelal door snelle uitvallen van Nijverdal.

Volgende opponent Arnhem. Na enkele plaagstootjes van weerszijden was het Coen die op de linkervleugel werd neergelegd. De vrije trap nam hij zelf en die legde hij fraai op het hoofd van Jacco waardoor de bal in het juiste netje belandde. Arnhem was vaak drukker met mekkeren dan met voetballen. Wij trokken ons daar niets van aan en Sietse maakte er met een niet te missen kans 2-0 van.

We waren 3^e in de poule na Nijverdal en Almelo.

Na de fijne lunch ging het verder tegen Enschede en we hadden de wind behoorlij tegen.

Wellicht hadden wat te veel genuttigd want ook deze wedstrijd ging helaas verloren met 1-0. Er was nog wel een goede inzet van Jacco uit een hoekschop maar na een snelle uitval van Enschede was Willie helaas wederom kansloos.

De 6^e wedstrijd was tegen Nijmegen.We kregen via Sietse een goede kans na een snelle uitval maar helaas ging de bal langs het doel. Coen schot uit een bijna onmogelijke hoek op het doel

en verraste de doelman maar de bal ging net over. Het bleef 0-0 en dus moesten er strafschoppen worden genomen. Na de 7^e was de winst voor ons in de pocket.

In de laatste wedstrijd ontmoetten we Arnhem opnieuw. Het praten was nog niet veel minder dan in de eerste wedstrijd en we trokken ons (er weer bijna) niets van aan. Dat bijna kostte ons achteraf helaas de fair-play baker! We hadden nu de wind wel achter en zaten veel druk op de Arnhems achterhoede. Sietse maakte er op fraaie wijze 1-0 van na een snelle uitbraak (en een heel klein duwtje, kniesoor wie daar op let). Arnhem was het vanzelfsprekend roerend met de beslissing van de leidsman eens en Marco kreeg het nog aan de stok met een speler van Arnhem die met een ontbloot bovenlichaam het speelveld wilde verlaten. Noemenswaardig waren ook nog 2 hele fraaie acties van Hidayet die op de rechtervleugel zijn tegenstander het nakijken gaf. Zijn voorzetten daarna hadden een beter lot verdiend!

Na afloop dronken we met elkaar nog een paar consumpties en hebben we nog even gezellig nagepraat over de uitermate fijne dag die we met elkaar hebben gehad. Gelegenheidsaanvoerder Dinand mocht de welverdiende beker voor de 5^e prijs voor ons on ontvangst nemen.

Gertie, Gerrit en Jan bedankt voor de perfecte organisatie van dit 40^e IJssel- & Berkeltoernooi en de super prijzentafel bij de verloting. De TV heeft al een mooi plekje gevonden en werkt perfect.

Last but not least wil ik onze spelers bedanken voor de geweldige inzet en de gezellige dag. Er heeft geen enkele wanklank geklonken en we hebben het allemaal de gehele dag volgehouden zonder blessures. Mannen klasse en ik hoop dat ik volgend jaar weer een beroep op jullie kan doen!

Dolf Versteege.

Klussenavond

Dinsdagavond 1 juni hebben we onder de regie van Jan Schoenmaker met een man of tien allerlei klussen rond het Fluithuus uitgevoerd.

Schoffelen, vegen, snoeien, kanten maaien en dakgoten schoonmaken stonden op het programma. Daarnaast moesten ook de nieuwe verplaatsbare doelen nog in elkaar gezet worden, een karweitje dat vorig jaar was bliven zitten omdat er onvoeldonde onderdelen bij geleverd waren. Helaas paste nog steeds alles niet .

Na afloop was er voor de vrijwilligers een lekkere versnapering.

Jongens bedankt!

Afsluiting trainingsjaar SZO Zutphen

Na een jaar lang hard trainen onder leiding van Gertie Brouwer, was dinsdag 18 mei j.l. de afsluiting van het seizoen 2009-2010 van de SZO Zutphen. Als afsluiting van het seizoen gingen de (ex-)scheidsrechters traditioneel klootschieten. Daarvoor werd de groep ingedeeld in vier groepen. Daarvan streden twee groepen onderling tegen elkaar.

De groep van Jan Tijssen, Jan Brunshorst en fotograaf Frans Eisink nam het op tegen Jopie Breukink, Wim Bartelds en Michel Nijdeken. Deze onderlinge strijd bleek een makkelijke prooi voor eerstgenoemde groep. Zij wonnen met veertig worpen vrij gemakkelijk tegen de 42 worpen van de groep van Jopie Breukink.

Ook in de andere groep was het een oneerlijke strijd tussen de twee groepen. Gerhard Langenkamp, Tinus Tabor en Gertie Brouwer moesten hun meerdere erkennen in Dolf Versteege, Wim Bekken en Jan Hennink. Het werd uiteindelijk 43 om veertig.

Na het klootschieten was de loting van het IJssel en Berkel toernooi van 12 juni a.s. in Voorst. Er doen in Voorst maarliefst dertien scheidsrechtersverenigingen mee aan het jaarlijkse toernooi. De poule-indeling is als volgt:

Poule A: Nijverdal, Hengelo, Almelo, Arnhem, Zutphen, Zwolle en N-O Twente.

Poule B: Apeldoorn, Doetinchem, Winterswijk, Deventer, Nijmegen, Enschede.

Zutphen zal het in de poule opnemen tegen: Zwolle, Arnhem, N-O Twente en Hengelo.

Toen de loting was verricht werd het seizoen afgesloten met een barbecue met dank aan Jan en Annie Schoenmaker. Annie kreeg van de scheidsrechtersvereniging een mooie bos bloemen aangeboden, vanwege haar inspanning elke dinsdagavond.

Op naar het volgende seizoen. De eerste training staat alweer gepland op 17 augustus.

Jan Brunshorst is beste spelregelkenner

Jan Brunshorst mag zich voorlopig de beste spelregelkenner noemen van de COVS Zutphen. De voorzitter van Lochem scoorde een gemiddelde van een 7,5. Michel Nijdeken eindigde met een gemiddelde van 7,34 op een tweede plaats. Gertie Brouwer werd derde. De ervaren scheidsrechter, die afgelopen seizoen in de hoofdklasse altijd hoger scoorde dan een 9.0, eindigde in dit klassement op een gemiddelde van 6,6.

Elke eerste dinsdag in de maand werden de scheidsrechters onder vuur genomen en getest op hun spelregelkennis. Dolf Versteege zorgde ervoor dat er tien vragen beschikbaar waren om te beantwoorden. Dat leverde altijd hevige discussies op, maar daarin was Dolf altijd de nuchtere verlosser. “Volgens het spelregelboek is het antwoord B, daarin is geen discussie mogelijk”, is een veel gehoord citaat van Dolf op een eerste dinsdagavond van de maand in het Fluithuis.

Frans Eisink eindigde met een 6,33 op een vierde plaats. De vijfde plaats werd ingevuld door Jan Schoenmaker, die daarmee bewees het vak nog niet verleerd te zijn.

'Hé scheids!'

De meest gebruikte term tijdens een wedstrijd is niet ‘Tijd!’, ‘Man!’, ‘Au!’ of ‘Speel die bal toch eens een keer af, grote klootzak!’, maar ‘Hé scheids!’.

Terwijl de gemiddelde spelregelkennis nogal meevalt, wordt zowat iedere beslissing van de man in het zwart (die er wél voor geleerd heeft) in twijfel getrokken. In ieder geval als het voordeel aan de tegenstander is. Of beter: vóóral als de ander mag ingooien.

Aanmerkingen op de leiding zijn echter even bizar als zinloos. Een eenmaal gegeven strafschop wordt toch nooit geannuleerd. Het is net als in het leven. Niet alles zit mee, dus is het redelijk debiel te verwachten dat de scheidsrechter alleen fluit als jóu onrecht is aangedaan. Ervan uitgaande dat de arbiter neutraal is zal de uitkomst van de beslissingen ongeveer gelijk verdeeld zijn. Misschien niet, maar het is zelden de echte reden van een nederlaag. Goed, er wordt wel eens een onterechte penalty gegeven, waardóór je in de laatste seconde verliest en dat ís lullig en dan héb je zin om die ******* scheidsrechter met klompen en stokken te lijf te gaan, over zijn kleren te kotsen en hem op de gierkar het dorp uit te jagen, maar dat overkomt je een keer. Soms moet je gewoon je verlies pakken.

De gesprekken na een 5-0 nederlaag zijn ook altijd hetzelfde. De teneur is eerst dat het ‘inderdaad bagger’ was. Tot iemand zegt: ‘al hadden we de scheids ook niet mee’. Tadaa! De gemeenschappelijke vijand is gevonden, de rijen sluiten zich onmiddellijk, met de verdediger die je eerst als een drol vond voetballen wissel je voorbeelden van schandalige beslissingen uit en als je om zeven uur gearmd de kantine uitwaggelt is de algemene conclusie dat ‘we zijn bestolen’.

Niemand doet ooit iets, iedereen heeft fantastisch gespeeld en de scheids is een lul. Een verdediger zaagt een aanvaller doormidden en terwijl het slachtoffer op de grond ligt te kronkelen zegt de boosdoener: ‘Kom op, scheids! Ik ráák hem niet eens.’ Of hij draait de boel om: ‘Je moet eens kijken wat híj allemaal doet.’ Na de tweede en derde overtreding neemt het aantal protesten toe, net zo lang tot de hele ploeg bij iedere bal begint te jammeren. Met als gevolg dat de arbiter op zijn beurt zwaar geïrriteerd raakt en niet heel gemotiveerd is om in het voordeel van die zeikstralen te fluiten, alleen al omdat dan weer een sarrend ‘Héhé, eindelijk’ klinkt.

Zelf heb je dat meestal niet zo door. Je denkt dat je perfect normaal bezig bent en zo was ik ook. Totdat mijn huidige vriendin voor de eerste keer kwam kijken en zich doodschaamde. Ik nam me toen voor mij niet meer met de wedstrijdleiding te bemoeien. Ook al vanuit de filosofie dat je je nooit druk moet maken om dingen waar je geen grip op hebt, omdat je daar toch geen grip op hebt.

Openbaring is een groot woord, maar het voelde alsof er een extra zorg was weggevallen. Ik hoefde niet meer op te letten hoe er werd gefloten en dat scheelde een jas.

Terwijl teamgenoten aan de andere kant van het veld achter de scheids aanrenden, kon ik een slokje water drinken, op adem komen en hoofdschuddend toezien hoe weggestuurde spelers de waterzak omtrapten, zich nog even omdraaiden met de vuist omhoog en onderweg naar de kleedkamer de broek lieten zakken.

Wat een gedoe.

Eigenlijk is het een wonder dat er nog scheidsrechters zijn. Ik zou er niet aan moeten denken. Bij Helpman 4 mocht diegene met het minst aantal wisselbeurten bij thuiswedstrijden het zwarte shirt aantrekken en ik ben drie jaar lang met dichtgeknepen billen naar Sportpark Esserberg gereden, bang dat op een goede dag de leidert zou zeggen: ‘Nou, Herman, maak de bo…’
Liever ging ik vlaggen, al was dat evenmin zonder gevaar, want na ‘Hé scheids!’ is ‘Hé grens!’ de meest populaire uitdrukking.

Geslaagde scheidsrechtersavond SZO

De eerste regel die aan beginnende scheidsrechters zoals ik wordt geleerd is die van tijd = tijd. Aanvangstijd van de jaarlijkse scheidsrechteravond van de SZO was acht uur. Na een goed ontvangst en twee koppen koffie op camping de Goldberg in Vorden trapte organisator Gertie Brouwer om exact 20:36 uur de avond af.

Na een korte opening, waarin Gertie onder andere de spelleider Robert van het eerste spel voorstelde, startten we met het prijs-je-rijk spel. Er werden vier groepen gemaakt van zes personen.

De samenstelling was als volgt:

Groep 1: Riek Zorg, Frans Eissink, Roel Mellenberg, Hans Zwolle, Annie Schoenmaker en Alie Bartelds.

Groep 2: Toos Mellenberg, Jan Schoenmaker, Gerrit Pas, Gertie Brouwer, Hennie Zwolle Gerda van Weij.

Groep 3: Joop Breukink, Carlo Heymans, Hennie Arnoldus, Hennie Brouwer, Wim Bekken en Piet Zorg.

Groep 4: Marietje Breukink, Marco Arnoldus, Willem Bartelds, Dolf en Wilma Versteege en Michel Nijdeken.

Het prijs-je-rijk spel is vergelijkbaar met de televisie spelshows van Deal or No Deal en Miljoenenjacht. De hoofdprijs was vijftig krasloten en daarmee maakt de winnaar kans op een bedrag van twee ton. Om de finalist de bepalen kregen de groepen een aantal vragen voorgeschoteld. Doel was steeds om vijf van de tien juiste antwoorden aan te kruisen.

De deelnemers moesten zich buigen over de volgende vragen:· Kruis vijf van de tien borduursteken aan; · Kruis vijf van de tien Champions League winnaars aan; · Kruis vijf van de tien films met een homo seksuele hoofdrolspeler aan; · Kruis alle beenderen aan in het menselijk hoofd (onbeperkt aantal); · Kruis vijf van de tien lichaamsstoffen aan die het lichaam zelf aanmaakt; · Kruis vijf van de tien ministers aan die voor hun 35^ste minister zijn geworden; · Kruis vijf van de tien vrouwen aan die sportvrouw van het jaar zijn geworden op het NOC-NSF sportgala.

Na het beantwoorden van al deze vragen stond groep 3 met 27 punten op een voortreffelijke eerste plaats. Groep 2 stond met twee punten minder op plaats twee en Groep 1 en 4 deelden samen met 23 punten de derde plaats.

Om de finalist te bepalen moesten de zes onderlinge deelnemers de strijd tegen elkaar opnemen. Zij moesten zo snel mogelijk de landen aankruisen die aan Brazilië grenzen. Hannie Brouwer en Carlo Heymans hadden in deze finale de meeste antwoorden goed. Ze hadden beide zeven goede antwoorden aangekruist van de acht landen die er waren.

Hannie Brouwer was de snelste en zij mocht dan ook op de finalestoel plaats nemen. De overige deelnemers kregen allen een koffer toegewezen. Net zoals bij Miljoenenjacht mochten ze, nadat Hannie ze had aangewezen, voor één lot raden wat in zijn of haar koffer zat. Dat lukte Hans Zwolle, die Hannie vooraf wist te vertellen dat er één kraslot in zijn koffer zat. Bij de laatste koffer lukte dat ook Wilma Versteege.

Op het laatst had zij de keuze tussen vijf en twintig krasloten in haar koffer. Ze koos voor vijf en dat was een juiste beslissing. De finale zelf begon voortreffelijk voor Hannie. Na de eerste ronde, het openen van vijf koffers, kreeg Hannie een bod van acht loten. Natuurlijk weigerde zij dit bod en kon zij de volgende vijf koffers openen. Weer vijf gunstige koffers leidden tot een bod van maarliefst achttien loten. De drie hoge bedragen zaten er nog in en Hannie besloot ook verder te gaan. Ze moest nu vier koffers openen en ondanks dat de vijftig eruit ging steeg het bod naar twintig. Hannie bleef doorgokken en bod vier was maarliefst 23 loten, ver boven het gemiddelde.

Echter besloot Hannie voor alles of niets en ging verder. Dit besluit bleek achteraf niet het beste, want alle hoge gingen eruit. Wat overbleef waren de twintig en vijf. Een bod van dertien deed Hannie niet te besluiten om te dealen. Ze had alle vertrouwen in haar koffer, zei No Deal, en ruilde haar koffer niet.

Zoals gezegd deelde Wilma die mening en dat betekende dat Hannie twintig krasloten in ontvangst mocht nemen, een mooi aantal.

Na de rust (van natuurlijk een kwartier), startte de tweede helft. De aftrap werd verricht door de familie Brouwer die de bingo organiseerde. Favoriet voor de tweede helft was Piet Zorg. Hij heeft in voorgaande wedstrijden bewezen een uitstekend bingospeler te zijn.

Echter bleek vandaag minder waar te zijn. Voorafgaand de bingoronde kreeg elke speler een bidon met daarin een nummer. Dit waren de eerste getallen van de bingo. Joop Breukink leverde dit een onvervalste hattrick op. Drie getallen op rij van boven naar beneden zorgden voor de eerste bingo van de avond. Hij mocht daarvoor niet de bal, maar een zogenaamde oceanen box in ontvangst nemen. De volgende bingo’s waren voor respectievelijk Wilma Versteege (bovenste rij, prijs: zaklamp), Dolf Versteege (onderste rij, prijs: klokje), Riek Zorg (middelste rij, prijs: bureaupennen) en wederom Wilma Versteege (volle kaart, prijs: sinaasappelpers). Vervolgens kon iedere bingospeler zijn bingokaart volmaken en een van de overige prijzen uitkiezen. Het laatste getal, 84, leverde uiteindelijk dan ook bingo op voor Piet Zorg.

De avond werd afgesloten met een verloting van de laatste prijsjes en dat betekende dat iedereen wel met meerdere prijzen naar huis ging. Een geslaagde avond van de SZO, van mij part: tot volgend jaar!

Michel Nijdeken

COVS Zutphen.

SZO wint zilver op NK zaalvoetbal C.O.V.S.

Zaterdag 16 januari j.l. mochten we aan dit toernooi mee doen door de winst op het toernooi in Elburg vorig jaar. Met 8 man bij Jan Hennink in de bus en 3 bij Gerrit Pas in de auto vertrokken we om 8.00 vanaf ons vertrouwde adres politiebureau Zutphen. De eerste wedstrijd speelden we om 10.25 uur ten Vlaardingen. Het begon voortvarend met een schot van Maurice maar ook de rebound werd gemist door Tim. Na 4 minuten was het toch raak door Maurice, 1-0. Een mooie aanval via Wim Gersen werd al even fraai dooe Michel afgerond. Daarvoor had Michel helaas een dot van een kans mis zien gaan. Een klein slippertje van Tim zorgde voor een 2-1 eindstand; een prachtig begin! De 2^e wedstrijd moesten we aantreden tegen Drente. Enkele goede mogelijkheden van Maurice en Tim leverden helaas geen doelpunten op. Na een fraaie uitbraak met Michel liet Maurice 1-0 op het scorebordje verschijnen. Op hetzelfde bordje kwam 2-0 te staan dooe Sietse in de 8^e minuut en 3-0 door een afstandschot van Michel. Prem wist ons voor een tegentreffer te behoeden na een snelle counter van Drente en een weinig ge</還ௐ>makzucht van ons boys. Na weer 2 prima reddingen van Prem, liet Sietse het net van Drente nog maar en keer trillen. Een klein misverstandje in de achterhoede en een doelpunt van Sietse na het eindsignaal betekende een eindstand van 5-1. De achterhoede met Wim en Tim stond als een rots. Weer 3 punten in de pocket! Breda was de volgende tegenstander en aangezien zij ook alle nog gewonnen hadden, konden wij onze borstjes nat maken. Een speler van Breda speelde in de eredivisie zaalvoetbal en we hadden veel moeite om ons eigen spelletje te spelen. Toch kregen wij de beste kansen. Tim miste met zijn verkeerde rechter been en Sietse had helaas geen oog voor Michel die er beter voor stond. Na 2 beste saves van Prem wist Maurice weer fraai te scoren uit een hoekschop van Michel. Breda had het betere spel maar een foutje werd medogenloos afgestraft door Michel. Een splijtende pass van Sietse op Maurice betekende helaas geen 2-0 maar de tegenaanval was wel raak voor Breda. Sietse wist er na een snelle uitval toch nog 3-0 van te maken. We voelden ons net Duitsers; we waren de mindere maar wonnen wel! De laatste tegenstander in de voorronde was Venlo, deze hadden alles nog verloren en dat betekende lekker onderschatten! Sietse kreeg de 1-0 op een presenteerblaadje na een foute terugspeelbal. De 2-0 van Maurice kwam even later na een simpele aanval. Sietse maakte er 3-0 van omdat de venlose doelman op het middenveld mee stond te voetballen. Aangezien iedereen graag wil scoren, lieten we het verdedigend even afweten. Al snel werd het 1-3 en 2-3 na een slippertje en na een hoekschop. Gerrit viel lekker in en liet nog even merken dat er ook met hem niet te spotten valt! Een beetje nonchalance in de gelederen zorgde er voor dat Venlo er ook nog 3-3 van maakte. Coach/verzorger Roel Mellenbergh stelde vanaf de kant even orde op zaken en even later zorgde Sietse met een lekkere frommelgoal voor de broodnodige 4-3. We waren winnaar in de poule en in de kruisfinale troffen we het zeer jonge en ambitieuze team van Drachten. Het spel ging gelijk op. Uit een zeer snelle aanval scoort Maurice 1-0. Daarna komen we even met de rug tegen de muur en Prem gooit zich 2x voor de bal met gevaar voor eigen leven maar houdt het doel droog. Sietse schiet helaas tegen de doelman na een snelle counter. Gelukkig was het daarna wel raak door Michel nadat Prem weer goed gered had. Uit een hoekschop schiet Michel tegen de paal en de tegenaanval van Drachten betekende 2-2. Wij benutten ze alle 3 terwijl Drachten de eerste al miste. Je houdt het niet voor mogelijk maar de SZO was doorgedrongen tot de finale tussen al die teams met gerenommeerde zaalvoetballers!. In de finale kwamen we Breda weer tegen. Nadat Prem al een keer reddend moest optreden, was het de sterspeler van Breda die met een machtig afstandsschot de voorsprong voor Breda aantekende. Michel werd onheus bejegend maar uit de één-man-meer situatie wisten we helaas geen voordeel te halen. Breda was weer een stuk sterker dan wij maar desondanks was het Sietse die met een geweldig schot de stand weer recht trok. Breda drong meer en meer aan en wederom was het hun sterspeler die een vrije trap met een megasnelheid dwars door de muur, kansloos voor Prem in het net joeg. Dezelfde speler scoorde 1-3 uit een snelle aanval over rechts, waarbij hij snel naar binnen kapte en fraai afrondde. Sluipmoordenaar SZO maakte er toch weer 2-3 van doordat Sietse fraai om zijn tegenstander heen wist te draaien en de bal hoog en droog in de bovenhoek drukte. Sietse dacht ook 3-3 te scoren maar de scheidrechter keurde deze af doordat er een foute intrap aan vooraf ging. Roel had het even niet meer en wilde de bal er als het ware zelf wel in schreeuwen. Op het eind kregen we nog een vrije trap mee en vlak voor het eindsignaal maakte Sietse hieruit fraai 3-3. Strafschoppen moesten weer uitmaken wie de winnaar werd. Wim Gersen knalde de eerste op de paal. Breda maakte ze alle 3 en werd derhalve (terecht) winnaar van dit toernooi. We kunnen echter terugzien op een prachtige prestatie van onze jongens in Oss met een zeer fraai 2e plaats. In een veel te kleine kantine mocht aanvoerder Prem de uiterst fraaie bokaal in ontvangst nemen en keerden we na een veel te lang durende verloting tevreden terug naar de achterhoek.

Debuut jongste lid.

Zaterdag 19 september maakte ons jongste lid Michel Nijdeken uit Voorst zijn officiele debuut als KNVB scheidsrechter.

Michel was aangesteld voor de wedstrijd Turkse Kracht A1 – KCVO A1. Beide teams hadden tot vandaag de volle winst behaald dus men mocht spreken van een topper.

Namens de SZO was één van de bestuursleden naar Deventer getogen om getuige te zijn van deze wedstrijd. Na een degelijke warming up betraden de spelers, assistenten en ‘onze’ scheids het veld. Al na een paar minuten werd duidelijk dat de spelers, ondanks zijn jonge leeftijd, de scheidsrechter accepteerden en repecteerden. De enige die moeite had met zijn, overigens prima, beslissingen was de trainer van de thuisploeg. Zijn opmerkingen negerend floot Michel een prima eerste helft. De tweede helft was lastiger maar daardoor ook mooier om te fluiten, de ass. Scheids van de thuisploeg had in de eerste hleft al een aantal keer ten onrechte gevlagt en ging daar in de tweede helft vrolijk mee door, steeds vaker werd er door de scheids aangegeven “Ga dooooorrrrrr” wat duidelijk maakte dat hij het allemaal prima zag. Ook de trainer was weer aanwezig met z’n even onnozel als onterecht commentaar. Toen de scheidsrechter het echt zat was diende hij de trainer, volkomen terecht, van repliek “ik neem hier de beslissingen”. Een volledig terechte gele kaart na een domme actie van de nr 8 van de thuisploeg was misschien wel het gevolg van het coachen vanaf de kant. Nadat de bezoekers op 3 – 5 kwamen (nu vlagde de A.S. niet terwijl het een meter buitenspel was) was de wedstrijd gelopen en kon Michel na het eindsignaal de handdrukken in ontvangst nemen. Al met al een mooi debuut voor ons jongste lid, ook de komende wedstrijden zullen (bestuurs)leden van de SZO regelmatig bij de wedstrijden van Michel aanwezig zijn.

Dolf Versteege 20 jaar scheidsrechter.

Op de regio bijeenkomst in zalencentrum Radstake ontving ons (bestuurs)lid Dolf Versteege voor meer dan twintig jaar scheidsrechter zijn de gouden spelt. Namens de SZO ook de hartelijke felicitaties voor Dolf.

Verslag afsluiting seizoen SZO op zondag 5 juli 2009.

Op zondag 4 juli vond de jaarlijkse seizoensafsluiting weer plaats van de SZO. Onder tropische omstandigheden verzamelden zo'n twintig leden zich vanaf 13.30 uur op de boerderij van Joop en Marietje Breukink te Brummen. Onder het genot van een koffie en een heerlijke plak cake maakte 'spelleider' Gertie Brouwer de groepen bekend voor de activiteit die al jarenlang door de leden van de scheidsrechtersvereniging gespeeld wordt; klootschieten. De route die was uitgestippeld door de organisatie voerde de zes groepen door de prachtige omgeving rondom de boerderij van de familie Breukink en Landgoed Engelenburg. Uiteindelijk duurde de route een goed uur. Natuurlijk was er altijd weer een groep die zijn eigen route had uigestippeld en na het tellen van de worpen werd er door de strenge jury besloten dat twee groepen de route hadden afgesneden en deze niet opgenomen zouden worden in de uitslag. Noemenswaardig is hier te vermelden dat onze voorzitter één van de leiders van deze twee groepen was. Wat ook noemenswaardig is het feit dat onze oud voorzitter en zijn groep uiteindelijk tot winnaar werden gekroond van het klootschieten. Dit leverde natuurlijk tal van hilarische commentaren -en opmerkingen op. Eentje wil ik er u zeker niet onthouden: "fluiten kun je niet, maar gooien wel". De winnaars van het klootschieten waren Annet, Alie, Gertie en Marco. Zij werden uiteindelijk beloond met fantastische prijzen beschikbaar gesteld door de diverse sponsoren die de SZO inmiddels rijk is. Na het klootschieten werd de groep in tweetallen verdeeld en moesten er twintig vragen beantwoord worden. Deze waren bedacht door onze spelleider en zijn partner en waren erg moeilijk. Uiteindelijk toonden Gerrit Pas en Marietje Breukink zich de slimsten van de hele groep en gingen zij naar huis met de mooiste prijzen. Inmiddels had iedereen ook een lootje gekregen en zorgde onze spelleider ervoor dat er niemand met lege handen naar huis ging. Aansluitend werd er afgesloten met een heerlijke barbeque en hierna ging iedereen moe, maar zeer voldaan en bruin gekleurd huiswaarts. Een groot dankwoord gaat uit naar Joop en Marietje Breukink voor het opnieuw beschikbaar stellen van hun boerderij en Gertie en Hannie Brouwer voor de perfecte organisatie! Ik wens u allen een fijne vakantie en graag tot ziens op de eerste training op dinsdag 25 augustus 2009, aanvang 19.30 uur.

Rogier Honig

secretaris/penningmeester SZO

IJssel- en Berkeltoernooi 2009.

Op 6 juni werd wederom door de S Z O het jaarlijkse IJssel- en Berkeltoernooi georganiseerd. Voorgaande jaren waren we telkens te gast bij de v.v. Voorst, dit jaar kon dat helaas niet, dit in verband met reeds bezette velden. Voorzitter Jan Brunshorst van Sp. Lochem bood spontaan zijn schitterende sportcomplex aan en kan met trots gastheer zijn op dit complex. Evenals vorig jaar werden alle 8 ploegen ingedeeld in 1 poule en speelde men voor de middag 4 wedstrijden en na de lunch 2 wedstrijden om zodoende elk elftal zoveel mogelijk speel minuten te geven. Na de ochtendsessie sprongen er enkele ploegen bovenuit en waren er ook ploegen die minder fortuinlijk waren. Deventer verloor geen enkele wedstrijd en behaalde met 8 punten de eerste plek, vermeldenswaard waren 2 gelijke spelen 1 x tegen Zutphen waarin men in de laatste minuut een gelukkige gelijkmaker maakte 2-2. Tegen Hengelo werd het een bloedeloze 0-0. Enschede volgde Deventer met 7 punten, Apeldoorn en Nijverdal werden samen derde en vierde. Na rekenwerk werd Nijverdal derde met een doelsaldo van plus 1 en Apeldoorn bleef steken op een saldo van 0. Zwolle, Zutphen, Doetinchem en Hengelo sloten de rij. Na de voortreffelijke lunch uitstekend bereid door Jan en Liesbeth Heppen met goede medewerking van talloze SZO dames en heren gingen we na de middag verder met de finale wedstrijden. Er werd aangevangen met de wedstrijden Zwolle – Hengelo no. 5 tegen no. 8 uitslag 1-0 en Doetinchem – Zutphen uitslag 0-0, Zutphen wint na strafschoppen ondanks goede missers van Sietse Brouwer en Jan Brunshorst, maar Prem Lachman sleepte als wel vaker de SZO er wederom doorheen. Hierna was het de beurt aan de nummers 1 tot en met 4. Apeldoorn – Deventer uitslag 1-1 , Apeldoorn had de zenuwen het beste onder controle en versloeg de gasten uit Deventer bij de laatste strafschopnemers. Apeldoorn dus door naar de finale en Deventer naar de strijd om het brons. De strijd in de andere wedstrijd werd door Nijverdal gewonnen met 1-0 van Enschede. Om de finalisten enkele rust momenten te gunnen werd er eerst gespeeld om de 5^e tot en met 8 plaats.

Plaats 7-8 Hengelo – Doetinchem 4-0 Plaats 5-6 Zutphen – Zwolle 2-0

Hierna speelden Deventer en Enschede om de derde plaats Deventer won verdiend met 2-1 In de strijd om de grote beker won Apeldoorn na een spannende strijd met 1-0 van Nijverdal en beide teams plaatsten zich hiermee voor het NK van 2010. Hiermede was er een einde gekomen aan een wederom geslaagd toernooi en kan de organisatie terugzien op een mooie dag. De prijsuitreiking vond plaats onder een grote belangstelling, en vermeldenswaard is uiteraard ook de sportiviteitsprijs die met groot applaus werd uitgereikt aan Doetinchem.Graag wil de toernooi commissie haar dank uitbrengen aan de dames en heren van lunch, scheidsrechters, assistent scheidsrechters, Fam. Breukink, Nick Pas, Jan Schoenmaker en Piet Zorg, vrijwilligers en bestuur Sp. Lochem, sponsoren en alle overige medewerkers.

Toernooicommissie, Jan Heppen en Gertie Brouwer.

Webmaster: Deventer won een week later het door Enschede georganiseerde Nederlands Kampioenschap 2009

De S.Z.O. op het IJssel- en Berkeltoernooi 2009.

Dit jaar was voor mij de rit naar het IJ&B toernooi niet richting noord-west maar richting noord-oost, aangezien de locatie niet Voorst was zoals voorgaande jaren maar Lochem. De club van Jan Brunshorst had de accommodatie tot onze beschikking gesteld aangezien Voorst haar velden op deze datum voor eigen gebruik nodig had. Het weer was geweldigom te voetballen, niet te warm en regelmatig kwam de zon er ook nog even door. En dat maakte de dag nog een stuk plezieriger. Nadat we enkele jaren structureel met een spelerstekort hadden te kampen, hadden we dit jaar de luxe dat we maar liefst 15 spelers op papier hadden. Aangezien we bang waren voor scouts van diverse betaald-voetbal verenigingen, heb ik zelf maar besloten om de dag te functioneren als assistent-coach van Frits Heimensen. Roel Mellenbergh was onze medisch verzorger en zoals gewoonlijk deden er weer diverse andere verenigingen een beroep op hem. Zo zie je maar weer dat enige medische kennis zo’n dag onontbeerlijk is! Harrie Leidelmeijer, die er normaliter ook altijd bij is voor medische bijstand, moest helaas wegens ziekte verstek laten gaan. De velden waren gelukkig beregend waardoor deze prima bespeelbaar waren. We speelden in onze prachtige, nieuwe outfit van biologische bakkerij Verbeek uit Brummen Helaas kon de initiatiefnemer Gerrit Pas zelf niet mee spelen i.v.m. een blessure die hij in de oefenwedstrijd tegen Soccii opgelopen had. De eveneens prachtige blauw-gele kledij die we enige jaren geleden mochten ontvangen van Kreunen Bouw uit Lochem hadden we als reserve bij de hand. We konden al gelijk om 10.00 uur aan de bak tegen Zwolle. Alhoewel we eenveldoverwicht hadden, kwamen we 1-0 achter door een communicatiestoornis in onze defensie. Aangezien ik nog even snel de trainingspakken uit de auto moest halen, heb ik gelukkig deze tegenvaller niet hoeven aanschouwen. Gelukkig kon Marchel van de de stand even later weer gelijk trekken. Na een wedstrijd rust stond de wedstrijd tegen Apeldoorn op het programma. Deze wedstrijd verloren we met 2-1. Net voor de lunch speelden we nog gelijk tegen Hengelo. De altijd beladenwedstrijd tegen Deventer speelden we gelijk met 2-2 door treffers van Ross. Helaas moesten we daarna slechts verder voor de plaatsen 5 t/m 8 en de eerste wedstrijd wonnen we na strafschoppen van Doetinchem dat slechts met 10 spelers mee deed. Als laatste kwamen we Zwolle weer tegen en we lieten ons niet weer berassen want we pakten ze met 2-0 in. Na afloop hebben we nog even gezellig nagepraat en Dinand Wichers kon de welverdiende beker voor de 5e plaats in ontvangst nemen. Doetinchem won de beker voor de meest sportieve ploeg, deze plijs ging echter op een haar na aan onze neus voorbij. Rest mij Gertie Brouwer te bedanken voor de perfecte organisatie met assistentie van Jan Heppen en Sportclub Lochem voor het beschikbaar stellen van haar prachtige accommodatie.
Dolf Versteege

Gezellige avond S.Z.O.

Afgelopen zaterdag, 28 februari, was de jaarlijkse gezellige (winter-)avond van de SZO. Door de sluiting van de Kleine Steege moest worden uitgeweken naar het Ludgerus-gebouw in Vierakker. Er kwamen zo’n 27 mensen opdraven. Na de 2 kopjes koffie/thee en 2 plakken krentenwegge, werden er 3 groepen gevormd en werd onder professionele begeleiding een spel gespeeld. Het bekende Kopspijkers werd in een nieuwe vorm gegoten en aan de hand van triviale vragen, juist/onjuist vragen en spelletjes werd duidelijk dat groep 2 de meeste kennis en kracht in huis had. Het team met o.a. Gerrit Pas, Dolf Versteege en krachtpatser Wim Bekken kreeg na de finaleronde een staatslot als 1^e prijs overhandigd. Hierna was het de beurt aan Gertie Brouwer die samen met Hannie de gebruikelijke bingo leidde. De een had wat sneller een rijtje of de kaart vol, maar door het grote aantal prijzen, beschikbaar gesteld door diverse bedrijven, ging iedereen met minstens 1 prijs naar huis. Marco Arnoldus kon weer thuis komen met een emmer vol kruidenierswaren (1^e prijs). Het einde van de bingo betekende ook het einde van het officiële gedeelte. Er moesten weer wat mensen ‘s ochtends de wei in, dus de avond kon natuurlijk niet te lang duren. Degene die kon uitslapen bleef nog even zitten. Onder het genot van een glaasje werd nog even het e.e.a. besproken, voordat de laatste ook naar huis ging. Het was al met al een geslaagde avond en voor herhaling vatbaar.

Nieuwjaarsreceptie SZO.

Vanaf 14.00 uur was er waren de leden welkom en werd er begonnen met een bakje koffie met een lekkere oliebol er bij. Om 14.30 uur vetrok de eerste groep voor een oriëntatie-puzzeltocht die wandelend werd afgelegd. De uitzetter had dit jaar ook weer geprobeerd om de deelnemers in de diverse "neppers" te laten trappen. Prins Claus en Prins Bernhard waren wel geen familie van elkaar maar toch beide vader en zoon. Middelen voor hoofdpijn bestaan niet of het moet een honkbalknuppel zijn en de laatste letter van het woord alfabet is de letter T en niet de letter Z zoals velen dachten. Op de vraag hoe de deelnemers de route hadden gevonden, hadden de meeste het goede antwoord: Door middel van de routebeschrijving. Na terugkeer in het fluithuis, was het tijd voor de nieuwjaarsborrel. De prijzen voor de puzzeltocht werden uitgereikt nadat de tocht nog even werd doorgespit en iedereen wist wat hij goed en/of fout had gedaan. Hierna was het tijd voor de eerste nieuwjaarsspeech van voorzitter Gerrit Pas. Hij zag de toekomstige samenwerking met andere verenigen op onze accommodatie aan de Damlaan met vertrouwen tegemoet. Onze culinair specialist Jan Schoenmaker opende hierna het heerlijke stamppottenbuffet, dat door hemzelf op wederom voortreffelijke wijze was bereid. Drie verschillende stampotten en er was vlees te kust en te keur. Ondanks dat de opkomst enigszins tegenviel, was het weer een bijzonder gezellige en geslaagde nieuwjaarsreceptie.

Geslaagde jeugdspelregelwedstrijd COVS Oost bij Sportclub Lochem.

De scheidsrechtersvereniging Zutphen en Omstreken ( SZO) heeft in het Bastion van Sportclub Lochem op vrijdag 20 februari j.l. een zeer geslaagde jeugd spelregelwedstrijd georganiseerd namens de COVS Oost. De deelnemers, in de leeftijd van 12 t/m 18 jaar, van de verenigingen Winterswijk , WWNA Apeldoorn, MEC en Sportclub Lochem moesten 8 leesvragen beantwoorden, 10 schriftelijke vragen en 5 kwisvragen. In totaal waren er 90 punten per persoon te verdienen. Elk team bestond uit 4 deelnemers dus waren er per team maximaal 360 punen te verdienen. Gerrit Pas , de nieuwe voorzitter van de SZO, moest voor aanvang al twee teams uit Doetinchem afmelden en ook Apeldoorn was maar met 1 team komen opdagen en dus was hij blij met de spontane deelname van een gelegenheidsteam van Sportclub Lochem, welke bestond uit Oscar de Haan, Turhan Taskiran, Daniel Bierings, Lars Boonk en leider Michiel Brunshorst. Spelregels ze lijken zo simpel maar zonder deze echt te bestuderen blijkt het een hele klus. Sportclub Lochem werd dus dan ook vierde met 179 punten. Lars Boonk was met 64 punten individueel nog wel zevende. Op de derde plaats eindigde Winterswijk met 224 punten, MEC de winnaar van vorig jaar werd tweede met 278 punten en winnaar werd WWNA met 286 punten. Dennis Maas van MEC was de beste deelnemer, hij was met de maximale score van 90 punten de absolute topper van de spelregelwedstrijd. Rinus van Amersfoort, namens de COVS Oost, en Gerrit Pas bedankten Sportclub Lochem voor het beschikbaar stellen van de accomodatie, de leden van de SZO voor de organisatie, de vrijwilligers voor hun hulp, de deelnemers voor hun sportieve bijdrage en wensten de nummers 1, 2 en waarschijnlijk ook de nummer 3 veel succes in de volgende ronde van de spelregelwedstrijd van de COVS.
Jan Brunshorst